امثال آن شدن . و بعضى چيزهاى ديگر نيز شمرده‌اند : مانند قيادت و آن ، آن است كه شخصى واسطهء به‌هم رسانيدن فعل حرام - مانند زنا و لواط - شود ، ديگر دياثت و آن ، آن است كه شخصى در فساد نسبت به حليله « 1 » و حرم خود پروايى نداشته باشد و غيرتى او را نباشد ، ديگر قطع رحم و آن ، آن است كه از خويشان خود مانند فرزندان و برادران و خواهران و اعمام و اخوال و امثال ايشان دورى كند و ايشان را نبيند و مهربانى نسبت به ايشان نكند و احسان و بذل مالى كه نسبت به ايشان فراخور حال و اندازهء هريك متعارف است به‌جا نياورد ، ديگر نماز فريضه را تأخير از وقت كردن عمدا تا آنكه قضا شود ، ديگر دروغ ، خصوصا دروغ بر خدا و پيغمبر و ائمه عليهم السّلام بستن و ببايد دانست كه يك دروغ و دو دروغ داخل كباير نيست ، بلكه كبيره آن است كه مداومت بر دروغ كند و دروغ بسيار مىگفته باشد چنان كه او را كذّاب گويند . ديگر ، مسلمانى را به غير حقّ زدن . ديگر ، گواهى را پنهان داشتن و ببايد دانست كه شهادتى كه اظهار آن واجب است شهادتى است كه آن شخص را بر آن مطلب گواه گرفته باشند نه مطلق . ديگر ، سعايت و تردّد به خانهء ظالمان كردن ، جهت آزار رسانيدن به مسلمانان و اگر مطلب دفع ظلم از مسلمانى باشد ثواب است . ديگر ، زكات واجب بازداشتن و به مستحقّ نرسانيدن . ديگر ، حجّ واجب را از سال وجوب تأخير نمودن . ديگر ، صيغهء ظهار گفتن و آن آن است كه شخصى به زن خود مىگويد كه تو ، بر من مانند ظهر مادرى . ديگر ، محاربه كردن جهت راه بريدن و حراميگرى كردن . و قولى كه علماى ما اختيار كرده‌اند در باب كبيره ، و حقّ و صواب آن است كه گناه كبيره هر گناهى است [ 33 آ ] كه در قرآن مجيد وعيد عذاب بر آن واقع شده باشد . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه از آن حضرت پرسيدند از كباير . فرمود كه ، « در كتاب على عليه السّلام هفت است : كفر به خداى عز و جلّ و كشتن نفس ، و عاق شدن بر پدر و مادر ، و سود خوردن بعد از تنبيه - يعنى ، بعد از آنكه ثابت شود و معلوم شود كه اين سود است و حرام است - و خوردن

--> ( 1 ) . زوجه .